imgp3789DŁUGOSZEWSKI Antoni (1834-1890) aptekarz

Przejął aptekę w Przedborzu po aptekarzu (zob.) Feliksie Prusinowskim w 1884 r.

Prowadził ją do swej śmierci 10 VIII 1890 r. Zmarł w wieku 56 lat.

Później kierował nią jego syn Stanisław na rzecz swojego rodzeństwa: brata, dra medycyny Antoniego oraz sióstr: Marii Janiny zamężnej Szczerba, żony Teofila, dra filozofii; Wandy, zamężnej Knichowieckiej oraz Janiny zamężnej Kossakowskiej.

Stanisław Długoszewski wybudował na przedborskim cmentarzu okazały grobowiec rodzinny, w którym spoczął jego ojciec.

W 1899 r. studiujący w Warszawie medycynę Antoni Długoszewski namówił swojego kolegę ze studiów (zob.) Bolesława Lipińskiego na tzw. zastępstwo urlopowe w przedborskiej aptece. Lipiński zapoznawszy tu przyszłą żonę Marię Sobkiewicz, związał się z Przedborzem na stałe. W 1919 r. wydzierżawił aptekę aktem z 11 VII początkowo na 2 lata, a następnym z 11 VI 1921 r. przedłużył dzierżawę na dalsze lata z mocą automatycznej prolongaty.

Apteka pozostawała własnością Długoszewskich do 1 II 1939 r. Aktem notarialnym z 5 II 1939 r. nabył ją mgr Roman Kołakowski.

Zdzisław Władysław Lipiński, O aptece w Przedborzu i aptekarzu w niej, moim Ojcu, Bolesławie Lipińskim, mnps; materiały i fot. autora.

Wojciech Zawadzki