IMGP4212KŁOBUCKI Franciszek (1898-1941) kawaler Krzyża Walecznych, restaurator

Urodził się w Przedborzu w rodzinie Łukasza i Karoliny ze Stanikowskich. Jego rodzice przesiedlili się z Chełma do Przedborza.

W listopadzie 1918 r. w grupie wielu przedborzan (zob.: Będkowski Andrzej, Dziuba Władysław, Gorzelski Władysław, Kuzdak Piotr, Ziółkowski Józef) został powołany do Wojska Polskiego i w Piotrkowie Trybunalskim wcielony do 2. Pułku Piechoty Legionów; szeregowy. W szeregach pułku uczestniczył w walkach o Niepodległość i Granice Państwa Polskiego na froncie litewsko-białoruskim pod Mińskiem, Mołodecznem i Radoszkowiczami (miasto w granicach II RP, obecnie: Białoruś, obwód Mińsk, rejon Mołodeczno). Podczas tej ostatniej walki 20/21 VII 1919 r., broniąc karabinu maszynowego w walce na granaty ręczne został ciężko ranny, ale nie oddał bolszewikom tego karabinu. Za wykazaną odwagę na polu walki został odznaczony Krzyżem Walecznych.

Po wyleczeniu z ran i powrocie do Przedborza udzielał się w życiu społecznym miasta, m.in. był członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej i działaczem Grupy Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej w Przedborzu.

Na XXIV posiedzeniu Rada Miejska w Przedborzu w dniu 31 VIII 1925 r., rozpatrzyła pozytywnie wniosek Magistratu o oddanie w 25-letnią dzierżawę inwalidzie Franciszkowi Kłobuckiemu placu na przedmieściu Widoma, o wymiarach 27×15 m, za opłatą rocznego czynszu dzierżawnego w wysokości 25 zł, z następującym uzasadnieniem:

(…) petent walczył dla dobra państwa, stracił zdrowie i zdolność do pracy, a skoro dąży by nie był ciężarem dla społeczeństwa, należy oddać mu nieużytkiem plac będący.

Kłobucki jeszcze w 1925 r. rozpoczął tam (ul. Leśna 6) budowę domu, z czasem 2-piętrowego i otworzył w nim restaurację pn. “Franciszek Kłobucki”. Kilka lat później, na podstawie uchwały Rady Miejskiej powziętej na posiedzeniu 12 III 1931 r. w głosowaniu tajnym, za plac ten zapłacił 2000 zł. W 1934 r. jego “restauracja ze sprzedażą wyrobów tytoniowych” została wpisana do rejestru handlowego Sądu Okręgowego w Radomiu pod poz. 5057.

W 1938 r. jego restauracja była jedną z pięciu funkcjonujących w Przedborzu (pozostałe, to: Józefa Kluska przy ul. Leśnej 2, Mendla Kozłowskiego – Trytwa 2, Z. Lewandowskiej – Warszawska 18 i Szlamy Wyszyńskiego – Rynek 29).

Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. Jego restauracja stała się dogodnym punktem kontaktowym miejscowej i okolicznej konspiracji. Często korzystał z tego punktu kontaktowego (zob.) Mieczysław Morawiec ps. „Mur” . Wg danych komórki wywiadu Armii Krajowej Helena Kłobucka prowadziła restaurację i „bijąc nielegalnie świnie dorobiła się znacznego majątku ale natomiast przetrzymywała oddziały bojowe Armii Krajowej”. Udzielała nie tylko schronienia partyzantom w razie potrzeby, ale także świadczyła znaczne sumy pieniężne na ruch oporu.

Wspominał Kłobuckiego i ten punkt kontaktowy także sierż./gen. bryg. Stanisław Karliński ps. „Burza”, który korzystał z niego podczas wojny, a po wyzwoleniu w 1945 r. spotkał się tu z dowódcą Konspiracyjnego Wojska Polskiego kpt./gen. bryg. Stanisławem Sojczyńskim ps. „Warzyc”.

Wiadomo też, iż w tej restauracji (zob.) Jan Żak ps. „Huragan” zastrzelił 25 I 1948 r., funkcjonariusza UB z Końskich Eugeniusza Wojcieszka.

W l. 50-tych w jego kamienicy mieściły się pomieszczenia dworca PKS w Przedborzu.

Zmarł 10 XII 1941 r. w Szpitalu Św. Trójcy w Piotrkowie Trybunalskim i spoczął w rodzinnym grobowcu na przedborskim cmentarzu.

Żonaty z Heleną z Migockich, która po jego śmierci nadal prowadziła restaurację w domu przy ul. Leśnej. Jego syn Czesław (1933-2014), wzorem ojca, należał do Ochotniczej Straży Pożarnej i został odznaczony Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (2008).

Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim, Akta m. Przedborza, zespół 687; USC Przedbórz, akt zgonu; „Głos Przedborza” Nr 2, 15 III 1931 r.; Wykaz nieruchomości m. Przedborza z 3 II 1934 r.; Przewodnik gospodarczy województw kieleckiego, krakowskiego i śląskiego 1938 r.; [płk] Stanisław Burza-Karliński, W burzy dziejowej, Wspomnienia 1939-1945, Wrocław 2005 oraz relacja gen. bryg. Stanisława Burzy-Karlińskiego; W. Zawadzki, Imienna Lista Ofiar m. Przedborza w II wojnie światowej, Przedbórz-Bydgoszcz 2010; informacje Pawła Grabalskiego i Pawła Zięby; fot. i materiały autora.

Wojciech Zawadzki