p_koodiukKOŁODIUK Piotr naczelnik rosyjskiego oddziału pocztowego w Przedborzu

Rosjanin, syn Józefa, daty życia nieznane. Samotny, bez rodziny. Jako naczelnik poczty przedborskiej pracował przynajmniej od 1893 r. Wg Zdzisława Lipińskiego: Był lubiany, bo stosunek jego do Polaków, mieszkańców małego Przedborza, był b. sympatyczny. Był to jowialny, pogodny, uśmiechnięty „Pan z bródką”. Mieszkał w budynku pocztowym, wówczas jeszcze mającym ganek. Budynek pocztowy znajdował się na północnym stoku wzgórza zwanego Winnicą. Dopiero w 1914 r. drogę wiodąca przez szczyt Winnicy ku wzgórzu kościelnemu, nazwano ulicą Pocztową. Tu, pod numerem 34, w wybudowanym w stylu klasycystycznym w k. XIX w., mieścił się w 2 izbach urząd, zaś sam naczelnik zajmował 3-izbowe mieszkanie. Ponadto był w nim jeszcze odrębny pokój mieszkalny dla urzędnika.

Kołodiuk posiadł znaczny majątek nieruchomy złożony z owego domu pocztowego, murowanego, murowanej stodoły i obory, sadu ok. 5000 m² oraz ziemi ornej ok. 3 mórg. Podobno zmarł bezpotomnie przed 1915 r., a majątkiem jego zaopiekował się pocztylion Piotr Franczak. Wg Jadwigi Zielińskiej, Piotr Kołodiuk opuścił Przedbórz wraz z wojskiem rosyjskim podczas I wojny światowej i dalszy los jego pozostaje nieznany.

Zanim w niepodległej Polsce obiekt przeszedł na własność Skarbu Państwa, jego kuratorem wyznaczono Wincentego Jaźwieca (zob. Jaźwiec Bogusław). Budynek był stopniowo przebudowywany dla potrzeb urzędu pocztowego, który mieści się tam i obecnie. Warto podkreślić, że z tym budynkiem wiąże się historia znaczków przedborskiej poczty miejskiej.

Noworocznik radomski, kalendarz na rok zwyczajny 1893, Radom; W. Kowarzyk, Poczty wojskowe (z ilustracjami), Kołomyja 1934, reprint Kraków 1988, s. 32-39; M. Duński, Przedbórz, poczta miejska w latach 1917-1918, Bytom 1961 mnps; Wspomnienia Jadwigi Zielińskiej, mnps; Z. Lipiński, O powstaniu poczty miejskiej Przedbórz słów kilkoro…, mnps., dat. 18 VII 1973 r.; Wykaz nieruchomości miasta Przedborza, kserokopia w zbiorach autora. Fotografię P. Kołodiuka udostępnił Jan Słoniewski.

Wojciech Zawadzki