konopacki karolKONOPACKI Karol Bronisław (1862-1950) ostatni właściciel ruin manufaktury przedborskiej

Urodził się 28 IX 1862 r. w młynarskiej rodzinie Franciszka i Anny z Gorzeniów, w Rożenku gmina Dąbrowa. Rodzina od kilku pokoleń zajmowała się młynarstwem.

Karol najstarszy z rodzeństwa poszedł w świat. Zdobył zawód piekarza i osiadł w Piotrkowie Trybunalskim. Tam z czasem dorobił się własnej piekarni.

Ożenił się z wdową Michaliną Macherską (1858-1914) i miał z nią troje dzieci urodzonych w Piotrkowie: Stanisławę Zofię (1891-1950), Stefana Franciszka (1893-1959) i Mieczysława (1894-1917). Ponadto wychowywał dwoje dzieci żony z poprzedniego małżeństwa, urodzone w Maluszynie: Walerego Stefana Leskiego(1882-?) oraz Mariannę Helenę Leską (1884-?). Po śmierci żony Michaliny, powtórnie ożenił się z wdową Zofią Szadkowską z Gdowskich.

Ok. 1920 r. kupił w Przedborzu ruiny manufaktury włókienniczej wraz z przyległymi gruntami i sprowadził się do miasta. W głównym budynku fabrycznym założył piekarnię i jadłodajnię, które stanowiły źródło utrzymania rodziny. W mniejszych budynkach fabrycznych jeszcze przez wiele lat zamieszkiwali lokatorzy, co również przysparzało mu dochodów.

W Przedborzu słynął  z powodu wieloletniego procesu sądowego z Magistratem miasta o kanał fabryczny. Ów kanał długości 2500 m i szeroki na 11 m wykopano w celu zasilania urządzeń manufaktury na początku XIX w. W międzyczasie tereny wcześniejszego przedmieścia Widoma włączono do miasta i stąd ten spór. Konopacki wygrał jednak ten proces i stał się właścicielem całego byłego kanału. W rzeczywistości nie pełnił on już wtedy żadnej innej funkcji, jak cuchnący, pełen nieczystości i zarastający ciąg wodny.

Karol Konopacki stopniowo sprzedawał po kawałku fragmenty kanału, a nowi właściciele zasypywali go tworząc ogródki i stawiając nieruchomości. W końcu l. 50-tych XX w. zasypano także kanał w ciągu ul. Trytwy i zlikwidowano tzw. mały mostek. Dziś jedyną pamiątką po kanale jest ciąg ul. Kanałowej.

Konopacki stronił od wszelkiej polityki i cieszył się szacunkiem mieszkańców.  Zainteresowanie jego osobą wzrastało podczas odwiedzin stryja przez słynną sportsmenkę Halinę Konopacką (1900-1989) pierwszą polską złotą medalistkę olimpijską z Amsterdamu w 1928 r. Na przyległych łąkach rzucała oszczepem i dyskiem, pchała kulą, biegała i skakała – te wyczyny zawsze gromadziły sporo ciekawskich.

Ruiny manufaktury znikły ostatecznie po wyzwoleniu, w ramach porządkowania miasta przez burmistrza (zob.:) Stanisława Wyrwę-Patynę.

Karol Konopacki zmarł 24 VII 1950 r. w Przedborzu i został pochowany na miejscowym cmentarzu. Jego żona Zofia zmarła 5 X 1954 r. i została pochowana u boku męża. Warto dodać, że młodszy brat Karola, Franciszek (1868-1927) także zakończył swe życie w Przedborzu.

K. Kozakiewicz, wspomnienia burmistrza miasta Przedborza 1939-1942, mnps; Wspomnienia Jadwigi Zielińskiej; Informacja Andrzeja Zielińskiego; Informacje genealogiczne i fotografia Karola Bronisława Konopackiego z: http://akrz.nerim.net/pagespl/drzewocadres.html

Wojciech Zawadzki