juliusz_karol_kunitzerKUNITZER Karol Juliusz (1843-1905), przemysłowiec

Urodził się 19 X 1843 r. we wsi Pohulanka w gminie Przedbórz. Syn tkacza Jakuba i Joanny z domu Tietze, którzy przybyli na ziemie Królestwa Polskiego w latach trzydziestych XIX w. i osiedlili się w Przedborzu. Około r. 1850 przenieśli się do Kalisza. Ukończył szkołę parafialną w Kaliszu, a następnie odbył praktykę w zakładach włókienniczych, zdobywając tytuł czeladnika.

Około 1855 r. przybył do Łodzi. Rozpoczął pracę w fabryce wyrobów wełnianych Edwarda Hentschla, w której z czasem objął stanowisko kierownicze. Wspólnie ze swoim szwagrem Ludwikiem Meyerem, który również zajmował kierownicze stanowisko w tych zakładach, przejął je na własność w 1874 r. Około r. 1879 wycofał się z interesu, a swój kapitał zainwestował w budowę przędzalni i tkalni bawełny we wsi Widzew pod Łodzią nad rzeką Jasień. W latach osiemdziesiątych wszedł w spółkę z Teodorem Juliuszem Heinzlem, synem Juliusza Heinzla barona von Hohenfels, jednego z najpotężniejszych przemysłowców łódzkich, co pozwoliło na znaczną rozbudowę zakładów, które 1889 r. przekształcono w Spółkę Akcyjną Wyrobów Bawełnianych Heinzel i Kunitzer. Zakłady, w latach dziewięćdziesiątych, szybko się rozwijały, stając się czołowym przedsiębiorstwem Łodzi, zatrudniając na początku XX w. około 3 tys. robotników. “Heinzel i Kunitzer” przekształciło Widzew w podmiejską, przemysłową dzielnicę Łodzi. Wzniesiono tu kolonię 150 drewnianych domów robotniczych (zwanych “domami kunitzerowskimi”) razem ze szkołą.

Kunitzer był aktywnym działaczem przemysłowym i społecznikiem. Przez wiele lat zajmował stanowisko prezesa Łódzkiego Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności. Był głównym inicjatorem powstania Towarzystwa Łódzkich Kolei Elektrycznych i Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych. Pracował w radzie nadzorczej Banku Handlowego w Łodzi. W 1897 r. zorganizował konsorcjum węglowe “Kunitzer and Co.” zaopatrujące Łódź w śląski węgiel. Współzałożyciel konsorcjum eksploatacji i przeróbki rud żelaza w guberni ołonieckiej (płd. Rosja).

Nieustępliwy wobec żądań robotniczych w czasie strajków w 1905 roku. Zmarł 30 września 1905 r., zastrzelony w tramwaju przez dwóch członków organizacji PPS-Frakcja Rewolucyjna.

Jego akcje wykupili członkowie rodziny Heinzlów z baronem Giuseppe Tanfanim na czele. W 1912 r. przedsiębiorstwo przybrało nazwę Towarzystwo Akcyjne Widzewskiej Manufaktury Heinzel i Kunitzer.

Źródło:http://pl.wikipedia.org/wiki/Juliusz_Kunitzer

Wojciech Zawadzki