herb_CiosiLANGE Jan Karol Joachim h. Ciężosił (1812-1875) spadkobierca Wojciecha

Urodził się 15 IV 1812 r. w Marulewie, w rodzinie (zob.) Wojciecha Langego i Katarzyny z Wolskich.

Jego ojciec w swoim testamencie spisanym w Woli Przedborskiej 24 IX 1830 r., zapisał (tekst oryginału):

(…) Joachim, mój syn dostanie Przedbórz. Aby wkupne do wieczystej dzierżawe poplacić ułożyłem się z Mozgiem (chodzi o Mojżesza Binenthala, kupca i antreprenera z Przedborza – przyp. J. Śmiałowski), który z góra zaplaci należność za propinacji i zaspokoi ten najpilniejszy dług. Jak Joachim dojdzie do lat, wtenczas trzeba dochód z Przedborza policzić i podług tego dziale zrobić. Kto będzie z moich zięciów właścicielem Kobiel ten będzie do lat (w znaczeniu do pełnoletniości – przyp. J.Śmiałowski) Joachima wraz gospodarować Prziborzem. Wincentemu polecam ukończenie edukacji Joachima.

Wincenty Niepokoyczycki był referendarzem stanu oraz członkiem Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, zięciem Wojciecha Langego, mężem starszej siostry Joachima (zob.) Doroty Julii Niepokoyczyckiej. Zatem to on sprawował opiekę nad Joachimem do ukończenia 21 roku życia, czyli po rok 1831.

O ile nie wiemy niczego pewnego o szkołach które ukończył Joachim, o tyle pewne jest, że stale zamieszkiwał on w wybudowanej przez ojca w 1823 r. w Przedborzu, okazałej jednopiętrowej kamienicy na rogu ul. Podzamcze i Mostowej. Po ojcu Joachim odziedziczył przede wszystkim jednak wieczystą dzierżawę Ekonomii Przedborskiej z szeregiem praw również w mieście Przedborzu. Odziedziczył też wspomnianą w testamencie ojca bibliotekę, jego manuskrypt o parowej maszynie i inne dzieła naukowe oraz zapewne wartościowy zegarek, a nadto herb Ciężosił.

Po uzyskaniu pełnoletności Joachim zaczął gospodarować samodzielnie. Początkowo dążył do dokończenia inwestycji miejskich w Przedborzu podjętych przez ojca, tj. jatek, rzeźni i browaru. Jednak w 1832 r. wycofał się. Niedokończone budynki rzeźni i jatek sprzedał dyrektorowi fabryki sukienniczej (zob.) Ludwikowi Eichmannowi oraz Herszlikowi Weinbergowi. Kontynuował wspólnie z Mojżeszem Binenthalem jeszcze jakiś czas, eksploatację kamieniołomu na Majowej Górze, spławiając kamienie Pilicą do Warszawy. Wydaje się jednak, że zawiódł nadzieje ojca, gospodarowanie i pomnażanie majątku nie interesowały go.

W 1834 r. odsprzedał prawa wieczystej dzierżawy Ekonomii Przedborskiej dyrektorowi Ludwikowi Eichmannowi. Prawa te odzyskała dla rodziny dopiero w 1846 r. Dorota Julia Niepokoyczycka.

Joachim Lange poślubił w przedborskim kościele 1 III 1835 r. Teofilę Aleksandrę Nawojewską urodzoną 12 II 1814 r. w Radoszycach, c. Teofila i Barbary z Mirowiczów. W akcie małżeństwa zapisano już, iż był „dziedzicem Kobieli Wielkich”. Z ich małżeństwa urodził się 26 IX 1836 r. w Mrowinie syn Wojciech Teofil Wincenty Seweryn Ignacy.

Jan Karol Joachim Lange zmarł 21 VIII 1875 r. w Rożkach k. Sandomierza. Jego żona Teofila osiadła wraz z synem w Kielcach i tam zmarła 13 III 1887 r.

J. Śmiałowski, Wojciech Lange (1783-1930), Dzieje jednego awansu, Łódź 2000, tegoż: Przepływ kapitału ziemiańskiego i handlowo-przemysłowego w Królestwie Polskim w II poł. XIX wieku, Na przykładzie fabryki sukienniczej w Przedborzu [w:] Aktywność gospodarcza ziemiaństwa w Polsce w XVIII-XX w., pod redakcją W. Cabana, Kielce 1993; M. Manteufflowa, Lange Jan Fryderyk Albert Wojciech, Polski Słownik Biograficzny, T. XVI, Wrocław-Warszawa-Kraków, Wrocław 1971; Ks. J. Wiśniewski, Dekanat konecki, Radom 1913; J. Rutowicz, Rozwój gospodarczy Przedborza w XIX i XX w., [w:] ”Zeszyty Radomszczańskie”, T. III, Radomsko 2009; Tadeusz Gajl, Herby szlacheckie Polski porozbiorowej,1772-1918 tysiąc herbów, suplement 180 herbów Rzeczypospolitej Obojga Narodów 13 tysięcy nazwisk szlachty o zapomnianych herbach, Gdańsk 2005; http://rodzinastrychalskich.pl/index.php

Wojciech Zawadzki