e. lembkeLEMBKE Edmund (1888-1961) rolnik, radny, zastępca burmistrza Przedborza

Urodził się 10 X 1888 r. w Przedborzu w rodzinie Edmunda Wilhelma (1840 – 18 XII 1911) i Emilii Marii Leony z Jastrzębskich (1843 – 6 XII 1924). Jego ojciec był skarbnikiem miasta Przedborza i wnukiem założyciela przedborskiej linii rodu, kupca Karola Wilhlema Lembke (1798-1860) i Emilii Konstancji Leskiej (1817-1895), córki burmistrza Przedborza (zob.) Franciszka Leskiego.

Mieszkał w domu przy ul. Pocztowej 36 (róg ul. Koneckiej). Posiadłość Lembków zajmowała powierzchnię 1600 m², na której pomieszczono obszerny, parterowy dom mieszkalny o 11 pomieszczeniach, zbudowany w połowie XIX w., stodołę, oborę i niewielki sad owocowy.

Ukończył 4 klasy gimnazjalne.

W pierwszych latach Polski niepodległej był pisarzem Sądu Pokoju w Przedborzu, ale głównym jego zajęciem zostało jednak rolnictwo. Zdaniem Tadeusza Michalskiego: wzorowo prowadził gospodarstwo rolne oraz aktywnie działał społecznie m.in. przy tworzeniu Straży Ogniowej, Kasy Stefczyka i Spółdzielczości Handlowej. Na początku lat 30-tych był także radnym i zastępcą burmistrza Przedborza (zob.) Konstantego Kozakiewicza.

We wrześniu 1939 r. w okresie walk o miasto Edmund Lembke wywiózł swoją rodzinę do leśniczówki w pobliskim Wierzchlesie, a sam często powracał do domostwa pilnując dobytku i żywego inwentarza. Gdy 3 IX po podpaleniu domów na m.in. Małym Rynku, placu Bóźniczym i ul. Bóźniczej wojska niemieckie wycofały się z miasta, przyłączył się do strażaków usiłujących ratować płonące kamienice i aptekę (zob.: Lipiński Bolesław, Kołakowski Roman). W jego domu 6 IX ulokowała się niemiecka Wojskowa Komenda Miasta (Ortskommandantur). Na budynku zawisła flaga Rzeszy Niemieckiej ze swastyką. Funkcjonowała ona tam przynajmniej do 25 XI 1939 r. Napis „Ortskommandantur” wykonany czarną farbą na szczycie budynku od strony ul. Pocztowej, przebijał spod kilku warstw farby jeszcze przez długie lata po wojnie.

Po wyzwoleniu został powołany przez Polską Partię Robotniczą do pierwszego składu Miejskiej Rady Narodowej jako radny bezpartyjny. Po rezygnacji burmistrza Kozakiewicza 13 IX 1945 r., Rada Narodowa chciała Edmundowi Lembke powierzyć obowiązki burmistrza, on jednak nie wyraził zgody. W okresie od 26 III 1946 r. do 10 V 1949 r. był zastępcą burmistrza (zob.) Stanisława Wyrwy-Patyny.

Po likwidacji Sądu Grodzkiego w Przedborzu powstał z jego udziałem Sąd Obywatelski.

lembkowa florentyna16 XI 1918 r. w Przedborzu poślubił córkę Antoniego i Marianny Bieleckich, Florentynę Walerię (7 IV 1892-1966). Ród Bieleckich podobnie jak Lembkowie pojawił się w Przedborzu w I połowie XIX w.

Edmund i Florentyna Lembkowie mieli pięcioro dzieci: Zofię Annę (ur. 1930, zamężna Kowalska), Emilię Zofię (ur. 1926, zamężna Serwa), Lucynę Stefanię (1923-2008) księgową w Spółdzielni Pracy „Wrzeciono”, prezesa Towarzystwa Przyjaciół Przedborza, Józefa Jana, farmaceutę (1921-2002) i Marię (ur. i zm. 1920).

Zmarł w Przedborzu 15 II 1961 r. o godz. 23:00. Spoczywa na tutejszym cmentarzu obok żony i rodziców. Cieszył się szacunkiem i poważaniem ogółu Przedborzan.

Akta USC w Przedborzu, Wykaz nieruchomości miasta Przedborza sporządzony 3 II 1934 r., kopia w zbiorach W. Zawadzkiego; L. Grodzicki, Rodzina Lembke z Przedborza [w:] „Gens” rocznik Towarzystwa Genealogiczno-Heraldycznego 2003-2004, K. Kozakiewicz, Wspomnienia burmistrza Przedborza 1939-1942, mnps, kopia, s. 31, 65, 67, 85, 107; Wspomnienia Jadwigi Zielińskiej, mnps; W. Zawadzki, Przedborski wrzesień, Obrona i zniszczenie miasta przez Niemców w 1939 r., Bydgoszcz 2004, s. 57, 83-84 i in.; L. Lembke, Z dni walk w Przedborzu [w:] B. Kacperski, J.Z. Broniszewski, Końskie i powiat konecki 1939-1945, cz. I – Mieszkańcy Końskich w Kampanii Wrześniowej, Końskie 2004, s. 77-81; T. Michalski, Przedborscy herosi i mocarze, Przedbórz 2002/2003, s. 58; tenże: Klimaty dawnego Przedborza, Przedbórz 2013, s. 32; materiały Pawła Grabalskiego i Wojciecha Zawadzkiego; fot. Wojciech Zawadzki.

Paweł Grabalski

Wojciech Zawadzki