opalskiOPALSKI Julian (1842-1904) uczestnik Powstania Styczniowego 1863 r.

Syn Andrzeja i Marianny z d. Piątkowskiej. Był mieszkańcem Końskich (Gubernia Radomska).

Aktywnie uczestniczył w Powstaniu Styczniowym, jako członek żandarmerii powstańczej (żandarmow wieszatielej). Decyzją naczelnika Wojennego Oddziału Radomskiego z 27 III 1864 r. został zesłany do Rosji do dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych, co w praktyce oznaczało uwięzienie. Wyrokiem Sądu Wojskowego we Włodzimierzu za udział w powstaniu został skazany, po pozbawieniu praw, na 3 lata rot aresztanckich w Guberni Kurskiej. Zgodnie z okólnikiem Głównodowodzącego Wojskami w Królestwie Polskim z 11 IV 1864 r. majątek Opalskiego miał ulec konfiskacie. Rada Administracyjna na posiedzeniu 22 IX 1864 r. zleciła przeprowadzenie tejże konfiskaty Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu.

Po odbyciu kary zesłania w Rosji, decyzją władz carskich Julian Opalski skierowany został do Przedborza na wieczne osiedlenie (z zachowaniem pozbawienia wszystkich praw stanu), z obowiązkiem comiesięcznego meldowania się w Końskich.

Był żonaty z Apolonią z Łagowskich. Posiadał syna Józefa zmarłego w Przedborzu w wieku 17 lat oraz córkę Aleksandrę, zamieszkałą po 1945 r. w Kielcach.

Julian Opalski zmarł w Przedborzu 10 I 1904 r. Pochowany został na miejscowym cmentarzu. W rodzinnym grobie obok męża i syna, w 1935 r. spoczęła zmarła w wieku lat 79 żona Apolonia.

Aleksandra Opalska w 1966 r. wystąpiła do Miejskiej Rady Narodowej w Przedborzu z prośbą o nadanie jednej z miejscowych szkół imienia jej ojca-powstańca  – w uznaniu Jego zasług dla Narodu i ku pamięci potomnych. Prosiła równocześnie o opiekę nad grobem rodzica ze strony młodzieży i władz.

USC w Przedborzu, akt zgonu Juliana Opalskiego nr 8/1904 (w języku rosyjskim); odpisy dokumenty w posiadaniu autora. 

Wojciech Ślusarczyk

Add.

Z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Przedborza grób Juliana Opalskiego został poddany zabiegom renowacyjnym w 2010 r., z środków uzyskanych podczas kwesty na rzecz ratowania zabytkowych nagrobków na tutejszym cmentarzu. Fot. nagrobka po renowacji (WZ).