prusinowski tablicaPRUSINOWSKI Jan (1807-1877) powstaniec 1831 r., aptekarz

Urodził się we wsi Demblin w pobliżu Tarnowa w zubożonej rodzinie szlacheckiej herbu Topór, Józefa i Katarzyny z Grabowskich. Mając lat 20 rozpoczął studia farmacji na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.

W tym okresie należał do przyjaciół Bogdana Jańskiego, wówczas ateisty, później znanego mistyka i założyciela Zgromadzenia Zmartwychwstańców, którego proces beatyfikacyjny toczy się od 2006 r. Jański zapisał tajemniczo w swoim „dzienniku intymnym” o spotkaniu z Prusinowskim:

U Sadkowskiego widziałem Prusinowskiego, dawnego swego kolegę. Ileż podobnie smutnych nie doznaje się wrażeń. Niezawisłe od nas okoliczności i objawione już lub ukryte w nas przymioty stanowią o losie naszego szczęścia i znaczenia.

W listopadzie 1830 r. Prusinowski otrzymał stopień magistra farmacji.

Gdy w Noc Listopadową (29 XI 1830 r.) podchorążowie Szkoły Podchorążych pod wodzą podporucznika Piotra Wysockiego zainicjowali powstanie narodowe, Jan Prusinowski przystąpił do insurgentów. Kampanię wojny polsko-rosyjskiej 1830/31 r. spędził w mundurze aptekarza.

W l. 1833-1877 był właścicielem apteki w Przedborzu. W ostatnich latach życia pomagał mu w prowadzeniu apteki syn Feliks. Po jego śmierci sprzedał on aptekę wg (zob.:) Zdzisława Władysława Lipińskiego, (zob.) Antoniemu Długoszewskiemu.

Ożenił się 19 III 1833 r. w Warszawie z Agnieszką z Wolniewiczów (r. 1816), córką Antoniego i Zofii z Młodzikowskich, mieszkańców Pabianic. Miał z nią córkę Ewelinę (r. 1833) i syna (zob.) Feliksa, aptekarza w Kaliszu. Ewelina zaślubiła 14 VII 1860 r. w przedborskim kościele Dominika Diamentowskiego, s. Stanisława i Agnieszki z Wrońskich, lat 50, mieszkańca Warszawy. Żona Agnieszka przeżywszy l. 47, zmarła mu 2 II 1863 r.

Dwa lata później, Jan Prusinowski liczący lat 58 poślubił 28 II 1865 r. w Przedborzu 29-letnią Mariannę Nowicką, c. Ludwika i Augusty z Mechlerów. W 1866 r. przyszła na świat ich córka Leopolda Eulalia, a w 1869 r. urodził się syn Emeryk Jan. O Emeryku wiadomo, że w 1894 r. w Mińsku Mazowieckim poślubił Juliannę Woźnicę.

Jan Prusinowski zmarł w Przedborzu 30 IV 1877 r.

Syn Feliks ufundował swoim rodzicom marmurową tablicę epitafijną do przedborskiego kościoła św. Aleksego. Początkowo umieszczono ją pomiędzy ołtarzami Matki Boskiej a Pana Jezusa. (Zob.:) Ks. Ręczajski podczas remontu kościoła w l. 20-tych przeniósł ją do kruchty. Treść tablicy:

W dowód pamięci o rodzicach drogich,

Co wśród cnót przeszli pielgrzymkę na ziemi.

Składam ten kamień dla zasług ich mnogich,

O spokój wieczny słać modły za niemi.

Relacja Zdzisława Władysława Lipińskiego; Ks. Jan Wiśniewski, Dekanat konecki, Radom 1913; Bogdan Jański, Dziennik 1830-1839, odczytał z autografu i opracował Andrzej Jastrzębski, Rzym 2000; E. Polanowski, W dawnym Kaliszu, Szkice z życia miasta 1850 – 1914, Poznań 1979; fot. tablicy WZ; informacje ze strony: http://rodzinastrychalskich.pl.

Wojciech Zawadzki