radziejewskiRADZIEJEWSKI Jan (1913-1997) listonosz

Urodził się 25 VII 1913 r. w Dankowie Dużym pow. Włoszczowa, w rodzinie Józefa i Katarzyny z d. Machnik. Jego ojciec  i przodkowie zamieszkiwali w Rączkach przynajmniej od początków XIX w. Wiadomo o Tomaszu, Franciszku i Pawle, którzy trudnili się tkactwem.

W l. 1934-1935 odbywał służbę wojskową w 10. Szwadronie Taborów w Radymnie nad Sanem. Na pamiątkowej fotografii w mundurze kawaleryjskim widnieje jako wyróżniony Odznaką Strzelecką.

Imał się różnej pracy. Jeszcze przed wojskiem, w l. 1932-1935 pracował w fabryce „Staldrzew” (zob.) Lucjana Wójcickiego w Przedborzu. Ponownie był tam zatrudniony podczas wojny, od 28 VII do 14 XI 1941 r. Później pracował w majątku rolnym Stefana Grabowskiego w Rączkach. Widać zaskarbił sobie zaufanie dziedzica, skoro ten przymuszony ustawą o reformie rolnej do opuszczenia dworu, właśnie Radziejewskiemu powierzył zadanie skrytego wywozu swoich mebli, biblioteki i fortepianu do willi (zob.) doktorowej Wójcickiej w Przedborzu. Ów fortepian został później podarowany Liceum Ogólnokształcącemu w Przedborzu. Wg tradycji rodzinnej, dziedzic Grabowski za przysługi darowal mu 3 morgi ziemi lecz Jan Radziejewski darowizny tej  nie przyjął.

Z 1 XII 1951 r. zatrudnił się w Urzędzie Pocztowym w Przedborzu, jako listonosz. Kilka wiadomości o nim odtąd odnotowano w „Kronice Urzędu Pocztowego w Przedborzu”. Jeszcze w grudniu tr. odbył 2-tygodniowy kurs listonoszy I stopnia w Lublinie.

Gdy 9 XI 1952 r. okolice Przedborza nawiedził silny huragan i spadł obfity śnieg, wystąpiła przerwa w komunikacji kołowej i telefonicznej. Wówczas wymianę poczty dokonywano w Fałkowie, docierając tam przy pomocy sań, zaś listonosze dostarczali ją konno adresatom w terenie.

W 1966 r. pracownicy Urzędu Pocztowo-Telekomunikacyjnego w Przedborzu przystąpili 2 II do współzawodnictwa pracy zespołowej o tytuł „Brygady pracy Socjalistycznej” (BPS). Jan Radziejewski uczestniczył w nim w zespole doręczycieli. Udział w tej formie podnoszenia efektywności pracy był dla uczestników przede wszystkim okazją do otrzymywania nagród pieniężnych i wzmacniania skąpego wynagrodzenia. Rzeczywiście, notatka w „Słowie Ludu” z 18 X 1966 r. informowała, iż załoga Urzędu Pocztowego w Przedborzu, jako przodująca BPS w obwodzie koneckim,  zdobyła proporzec przechodni, a pocztowcy wyróżnienia.

Podobną inicjatywę podjęto trzy lata później, w 1969 r. W efekcie, 18 IV 1970 r. przedborscy pocztowcy z Janem Radziejewskim włącznie otrzymali dyplomy, złote odznaki BPS oraz nagrody pieniężne. Dobrze to świadczy o wynikach ich pracy, ale informuje także, iż byli ludźmi uczciwymi, pracowitymi i godnymi szacunku.

Jan Radziejewski na poczcie przepracował 28 lat. Był członkiem Związku Zawodowego Pracowników Łączności. Po odejściu na emeryturę, w 1979 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (legitymacja nr 312-79-45 z 12 III 1979 r.).

W trakcie zasłużonego odpoczynku doznał skomplikowanego złamania nogi, której leczenie i rehabilitacja zajęły przeszło dwa lata. Żonaty z Janiną z d. Szczepańska.

Zmarł 15 III 1997 r. w Przedborzu i spoczął na miejscowym cmentarzu.

USC Przedbórz, akt zgonu Jana Radziejewskiego; Relacja oraz fotografia ze zbiorów syna Andrzeja Radziejewskiego; Kronika Poczty w Przedborzu; informacje Krystyny Stanisławskiej.

Wojciech Zawadzki