RUCIŃSKI Wojciech aptekarz

Lata życia nieznane. Ukończył 2-letnie studia farmacji na Wydziale Lekarskim Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Posiadł wyższy stopień aptekarski. Był uczniem założyciela Gabinetu Farmaceutycznego, prof. Józefa Celińskiego. Zapewne wykazywał zdolności farmaceutyczne, skoro profesor zatrudnił go w gabinecie jako laboranta stypendystę. Za tę pracę Ruciński otrzymywał niskie wynagrodzenie w wysokości 600 złotych polskich rocznie. Zabiegi profesora o podwyższenie jego pensji i przydział odrębnego mieszkania okazały się bezskuteczne, więc w końcu r. 1819 Ruciński zrezygnował z tej pracy.

Prowadził aptekę w Przedborzu przy ul. Mostowej przynajmniej od r. 1829. Dom ten znany, jako apteka Lipińskiego przy Małym Rynku 6, spłonął 3 IX 1939 r. zniszczony przez Niemców w toku działań wojennych.

Żonaty z Antoniną Chmielewską. W Przedborzu przyszły na świat i szybko zmarły ich dzieci: Józef (1829-1830), Bronisława Karolina (1830-1832) i Karol Henryk (1832-1833).

W 1833 r. wyprowadził się z Przedborza, a aptekę po nim objął (zob.) Jan Prusinowski. W 1839 r. Wojciech Ruciński prowadził aptekę w ówczesnym mieście Wodzisławiu k. Jędrzejowa.

Po 1837 r. publikował rozprawy „przeważnie charakteru toksykologicznego” w “Pamiętniku Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego”.

W. Zawadzki, Przedborski wrzesień, Bydgoszcz 2004; relacja Z. W. Lipińskiego; Lista lekarzy i aptekarzy w Królestwie Polskim oraz chirurgów, felczerów i akuszerek na rok 1839 [zob:] http://www.stankiewicze.com; http://rodzinastrychalskich.pl; informację bibliograficzną [o:] J. Bieliński, Królewski Uniwersytet Warszawski (1816-1831), Warszawa T. I – 1907; T.II – 1911 nadesłał Paweł Zięba.

Wojciech Zawadzki