SOBKIEWICZ Eugenia (1890-1975) nauczycielka

Urodziła się 6 IX 1890 r. w Przedborzu w rodzinie piwowara Antoniego i Ludwiki (Ludomiry?) z Dłużewskich. Jej siostra założyła pierwszą w Przedborzu księgarnię (zob.) Stefania Sobkiewicz.

Uczyła w 7-klasowej Szkole Powszechnej w Przedborzu m.in. (zob.) Mariana Wnuka. Przy jej pomocy został on przyjęty do Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, która wyznaczyła jego drogę artysty rzeźbiarza, profesora rzeźby i rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Jako pierwszą swoją nauczycielkę, która mnie czytać i pisać uczyła w Bąkowej Górze…

– wspominał ją również artysta rzeźbiarz, profesor Jan Ślusarczyk (1903 r. Bąkowa Góra – 1980 Warszawa).

Pytał o nią Zdzisława Władysława Lipińskiego znany śpiewak i artysta Teatru Narodowego Andrzej Bogucki (1904-1978). Wraz z matką Marią z Rapackich, artystką śpiewaczką przebywał w latach wojny 1916-1917 w Przedborzu. Okresowo uczył się wtedy u Eugenii Sobkiewicz i zachowywał ją we wdzięcznej pamięci. To on wylansował m.in. szlagiery: “Czy ty wiesz moja mała?”, ” Jest jedna jedyna”, “Czerwony autobus”, “A mnie jest szkoda lata”.

Zawodowo głównie była związana ze Szkołą Podstawową nr 1 w Przedborzu. W sercach uczniów pozostała ciepłą, pogodną i lubianą nauczycielką.

Rodziny nie założyła. Posiadała kilka cennych dzieł sztuki, w tym pejzaże Feliksa Liszewskiego z widokami Przedborza, których los pozostaje nieznany.

Spoczywa w rodzinnym grobowcu na przedborskim cmentarzu.

Wspomnienia Zdzisława Władysława Lipińskiego mnps; Wspomnienia Jadwigi Zielińskiej; T. Nowakowski, Przedbórz i okolice, Piotrków Trybunalski 1991; materiały autora.

Wojciech Zawadzki