stanikowskiSTANIKOWSKI Eugeniusz (1912 – 1999) działacz społeczny

Urodzony w Łodzi 9 IX 1912 r., w rodzinie pracownika łódzkich tramwajów. Szybko zabłysnął jako utalentowany bokser. Przed wojną stoczył 37 walk na ringu. Uzdolniony lekkoatleta (średnie dystanse), piłkarz i koszykarz. W 1933 r. ukończył Kurs Instruktorów Pięściarstwa pod kierunkiem Feliksa Stamma. W 1934 r. został powołany do czynnej służby wojskowej w 4. Pułku Artylerii Ciężkiej w Łodzi. W 1937 r., w cywilu – pracownik firmy Scheibler i Grohman w Łodzi, zawodnik KP „Zjednoczone” w tychże zakładach. Absolwent pierwszego w Polsce Kursu instruktorów masażu sportowego (Centralny Instytut Wychowania Fizycznego, Warszawa X-XI.1938r.).

27 VIII 1939 r. został zmobilizowany do wojska z przydziałem do 4. PAC w Łodzi. 6 IX jego jednostka została zniszczona przez lotnictwo niemieckie pod Łowiczem. Jako artylerzysta bronił Warszawy na tzw. „Polu Zachodnim”. Ranny w przededniu kapitulacji. Uciekł z transportu jeńców wojennych i osiadł na pewien czas ponownie w Łodzi (zakłady Scheiblera i Grohmana). Schronił się przed wywózką na roboty przymusowe uciekając do Przedborza. 6 IV 1940 r. przybył do Przedborza i zamieszkał u swojej siostry Lucyny Kozak.

Podjął pracę księgowego w Spółdzielni „Przyszłość” kierowanej przez Ignacego Witka. W 1942 r. ożenił się z Pelagią Kamińską. Współpracował z ruchem oporu (m.in. z Bronisławem Skurą-Skoczyńskim ps. „Robotnik”).

11 III 1946 r. objął funkcję głównego księgowego w spółdzielni w Gorzkowicach. Choroba zmusiła go do powrotu do Przedborza na rekonwalescencję. Tu pracował kolejno jako główny księgowy w Banku Spółdzielczym, Spółdzielni „Wrzeciono” oraz jako referent ds. zatrudnienia, PZU i ZUS w Gminnej Spółdzielni “Samopomoc Chłopska”. W 1971 r. przeszedł na emeryturę.

Od wczesnych lat powojennych prowadził ożywioną działalność społeczną. W 1947 r. założył klub sportowy „Ogniwo”, w r. 1954 – Oddział Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, który spowodował wybudowanie stanicy wodnej i domków campingowych. W r. 1960 był inicjatorem utworzenia Koła Łowieckiego „Łoś”. W r. 1966 zorganizował m.in. Ogólnopolski Zlot Motorowców na 1000-lecie Państwa Polskiego. W r. 1967 założył (wspólnie z inż. Majchrowskim) Spółdzielnię Mieszkaniową. W okresie tym ściśle współpracował z Marianem Nowakiem i Eugeniuszem Dziedzicem. Do czasu jego przejścia na emeryturę oddano do eksploatacji dwa bloki, a trzeci był w stanie „zerowym”. Od 18 marca 1975 r. był członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. W organizacji tej pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Historycznej (Piotrków Tryb.). Był inicjatorem umieszczenia na budynku przy ul. Spółdzielczej 2, tablicy pamiątkowej poświęconej osobie Ignacego Witka. Wiele lat pracował społecznie w Radzie Gminnej Spółdzielni, Radzie Wojewódzkiej Spółdzielni w Piotrkowie oraz w Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów. Był długoletnim ławnikiem sądowym i kuratorem społecznym. Przez wiele lat piastował funkcję sekretarza Koła Łowieckiego „Łoś” (łowiectwo było jego kolejną wielką pasją).

Odznaczony: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały”, Medalem “Za Udział w Wojnie Obronnej”, Srebrnym i Brązowym Medalami “Za Zasługi dla Łowiectwa Polskiego”, Srebrną Odznaką “Zasłużonego Działacza Sportu i Turystyki Województwa Kieleckiego”, Odznaką “Za Zasługi dla Województwa Piotrkowskiego”, Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego, Odznaką „Za działalność społeczną”, Srebrną Odznaką “Za szczególne zasługi dla Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów”, Odznaką Weterana Walki o Niepodległość, Odznaką Zasłużonego Działacza Ruchu Spółdzielczego.

Był autorem kilku monografii dotyczących historii koła łowieckiego, spółdzielni mieszkaniowej, Gminnej Spółdzielni oraz członków przedborskiego ZBoWiD.

E. Stanikowski – Wspomnienia [w:] Wspomnienia i życiorysy członków koła ZBoWiD w Przedborzu; F. Bąbol, Życia swego nie zmarnowałem [w:] Głos Robotniczy nr 209/1985; T. Michalski, Przedborscy Herosi i Mocarze, Przedbórz 2003; materiały autora.

Wojciech Ślusarczyk

***

ad futuram rei memoriam
Wspomnienia pisane ręką E. Stanikowskiego

(źródło: BBI)