tutak tadeuszTUTAK Tadeusz (1930-2006) pedagog, dziennikarz, poeta

Urodził się 9 października 1930 r. w Jeżowcu kolonii wsi Dobromierz, pow. Włoszczowa. Od 1960 r. zamieszkał w Pieszycach. Miasteczko to, położone w Sudetach u podnóża Gór Sowich, stało się jego drugą ojczyzną. Do emerytury pracował w tamtejszym Domu Dziecka.

Propagator krajoznawstwa i ochrony przyrody. Oprócz pracy zawodowej uprawiał dziennikarstwo, współpracując przez długie lata z gazetami i czasopismami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi, ogółem z ponad 30 tytułami, m.in.: „Gazetą Robotniczą”, „Trybuną Wałbrzyską”, „Krosnem”, „Światem Młodych”, „Przyrodą Polską”, „Wiadomościami Wędkarskimi”, „Karuzelą”, „Motywami” i „Tygodnikiem Piotrkowskim”.

W swej twórczości oprócz typowych form dziennikarskich (informacja, reportaż, felieton, wywiad) – zapisano we wspomnieniu pośmiertnym w „Gazecie Pieszyckiej” – posługiwał się satyrą, anegdotą, humoreską – co owocowało licznymi przedrukami w prasie krajowej, wykorzystywano je też w Polskim Radiu i Tv. Znaczna część spośród kilkunastu tysięcy jego publikacji rejestrujących na żywo wydarzenia w dzierżoniowskiej aglomeracji w okresie 40 ostatnich lat, stanowiła materiał źródłowy do tworzonych kronik regionu.

Jego debiut literacki w 1993 r., to zbiór opowiadań wędkarskich “Nad Nysą i Pilicą”. Prócz opisu pięknych przygód łowieckich, zawarł tam troskę o stan Pilicy i regionu, m.in.:

W dawnych czasach, gdy Pilica była brukowana rybą, kłusownictwo nie było plagą tak groźną. Dołów, zakoli, tarlisk było znacznie więcej, ryba miała swoje niedostępne ostoje. Obecnie osaczona przez sieciarzy i podtruwana spływającymi z pół i osiedli chemikaliami znajduje się na pozycji przegranej. Czy nie ma dla niej ratunku?

W „Głosie Przedborza i okolic” w 1998 r. opublikował kilka artykułów głównie na temat walorów przyrodniczych Przedborskiego Parku Krajobrazowego. Opisywał historię i legendę, nieznane ogółowi walory przyrodnicze i piękno stron rodzinnych. Jego literackie wypowiedzi przeszły już do kanonu literatury regionalnej.

Utwory poetyckie Tadeusza Tutaka drukowano w wielu lokalnych gazetach Kielecczyzny, „Gazecie Pieszyckiej” i miesięczniku „Ziemia Kłodzka”. Jego poezja pozbawiona patosu i górnolotnych aspiracji była niezwykle prostym zapisem zdarzeń, przemyśleń, obserwacji. Wiersze „Murawy Dobromierskie” i „Wielka Sowa” ukazały się w czerwcowym numerze 1999 r. paryskiej „Kultury”.

Tadeusz Tutak słynął również jako znakomity pedagog – przyjaciel młodzieży. W 1998 r. w kieleckiej Wyższej Szkole Pedagogicznej obroniono pracę magisterską pt. „Tadeusz Tutak – działalność pedagogiczna, społeczna i publicystyczna w latach 1951-89”.

Zmarł 15 II 2006 r. Miał 76 lat. Urna z prochami spoczęła w rodzinnym grobowcu w Stanowiskach. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

T. Tutak, Nad Nysą i Pilicą, Dzierżoniów 1993; Głos Przedborza i okolic, R. 1998; Gazeta Pieszycka 2006, nr 2, fot.: http://www.pieszyce.pl/?s=subsite&id=24

Wojciech Zawadzki