Jaźwiec BogusławJAŹWIEC Bogusław (1925-2005) pułkownik, wojewoda tarnobrzeski

Urodził się 11 III 1925 r. w Przedborzu w rodzinie Wincentego i Franciszki z Wawrzynów. Chrzestnymi Bogusława zostali nauczyciel Zdzisław Widel i Melania Żurawska.

Jego ojciec pochodził z wsi Gardzice gmina Gębarzów powiat Radom. Był wówczas naczelnikiem Urzędu Pocztowego w Przedborzu. Wpierw był tu pracownikiem pocztowym a następnie kuratorem mienia Skarbu Państwa w odniesieniu do opuszczonego domu (zob.) Piotra Kołodiuka, w którym mieścił się urząd pocztowy w Przedborzu, by później zostać naczelnikiem. Na rok przed wojną rodzina przeniosła się do Skarżyska. Tam w Rynku, Wincenty Jaźwiec prowadził sklep spożywczy.

We wspomnieniach burmistrza (zob.) Konstantego Kozakiewicza znalazł się interesujący epizod z odwiedzin u Jaźwieca w Skarżysku. Czterech przedborzan (Kozakiewicz, wójt Michał Kamiński, notariusz Kazimierczak i rolnik Kazimierz Sobkiewicz) zwolnionych przez Gestapo z więzienia w Kielcach w końcu marca 1941 r., w drodze powrotnej do domu, noc zastała ich w Skarżysku. Znaleźli wówczas serdeczną gościnę i pomoc właśnie u Jaźwieca.

Bogusław do wybuchu wojny ukończył Szkołę Powszechną w Przedborzu. Dalszą naukę podczas okupacji kontynuował na tajnych kompletach.

Związany z konspiracją skarżyską  Armii Krajowej pod pseudonimem „Rajzer”, był żołnierzem zgrupowania por./gen. bryg. „Szarego” – Antoniego Hedy (II/3 pp. Leg. AK).

W 1946 r. został powołany do odbycia służby wojskowej. Z Wojskiem Polskim związał się już na stałe. Po ukończeniu nauki w Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego, służbę oficerską pełnił w jednostkach wojsk lotniczych. W 1956 r. wstąpił do PZPR. Był m.in. zastępcą szefa sztabu Dowództwa Wojsk Lotniczych w Poznaniu. Ukończył studia administracyjne na Uniwersytecie Warszawskim w 1975 r. Pełnił wówczas służbę w Sztabie Generalnym WP na stanowisku zastępcy szefa zarządu.

W l. 1981-1989 był wojewodą w Tarnobrzegu. W tym okresie (1983-1989) był też członkiem Egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Tarnobrzegu.

Spośród rekordów internetowych dotyczących jego postaci wybijają się szczególnie te, odnoszące się do jego działań w sprawie usunięcia z terenu województwa tarnobrzeskiego ks. Edwarda Frankowskiego. Proboszcz ze Stalowej Woli, późniejszy biskup, był źle widziany z powodu „wrogiego stosunku do socjalizmu”.

Często odwiedzał rodzinę w Przedborzu. Miał tu też kilku przyjaciół.

Zmarł 11 IX 2005 r.

USC Przedbórz, akt urodzenia; T. Nowakowski, Przedbórz i okolice, Piotrków Trybunalski 1991; A. Heda, Wspomnienia „Szarego”, Warszawa 1992; H. Sasal-Sadowska, W poszumie lasów koneckich, Kraków-Wrocław 1983; K. Kozakiewicz, Wspomnienia burmistrza Przedborza 1939-1942, mnps; http://katalog.bip.ipn.gov.pl/ Fotografia: http://z-owczarek.eu/

Wojciech Zawadzki