Radosiński RafałRADOSIŃSKI Rafał (ok. 1865-1931) burmistrz

Pochodził z Opatowa, syn szewca Antoniego (ok. 1837-1891) i Agnieszki z Romanowskich (ok. 1842-1912). Jego ojciec w okresie powstania narodowego 1863 r. pozostawał pod nadzorem policji, jako podejrzany o udział w konspiracji niepodległościowej.

Wiadomo o nim, iż w 1893 r. pełnił już służbę urzędniczą, jako sekretarz komisarza włościańskiego w powiecie opatowskim.

Wg informacji zapisanej na fotografii ze zbiorów Jana Słoniewskiego burmistrzem Przedborza był w l. 1911-14.

Żonaty z Marią, miał córkę Kazimierę zamężną Kuszewską i syna Jerzego. Nieco informacji o burmistrzu Radosińskim czerpiemy ze źródeł pośrednich. I tak, wnuk burmistrza syn Kazimiery, Zbigniew Kuszewski (14 VII 1910 Opatów – 8 lub 30 VII 2009 Warszawa) wspominał wizytę u dziadka z lata 1914 r., gdy po wybuchu I wojny światowej działania wojenne dotarły do Przedborza:

W Przedborzu mieszkał burmistrz Rafał Radosiński, mój dziadek. Byłem tam z matką, a ojciec [był] w „Społem” w Warszawie. Była dziwna scena; mianowicie, jak rozpoczęła się wojna, mały dzieciak, który miał wtedy cztery lata, został wyrwany z tej ciszy przez ruch ewakuacyjny Przedborza. Skorzystałem z okazji i wyleciałem na zabrukowany rynek. Wtedy zetknęły się dwie szpice; szpica wojsk niemieckich z Kozakami. Widziałem jak Kozak w pełnym biegu na czarnym koniu wpadł na oficera szpicy niemieckiej i ściął mu głowę jednym machnięciem miecza. Głowa spadła na ziemię, krew się polała i to zrobiło na mnie takie wrażenie i wybuch pewnego rodzaju pamięci.

Ten epizod mógł wydarzyć się około 16 VIII 1914 r. Ewakuacja urzędów rosyjskich rozpoczęła się kilka dni wcześniej. Burmistrz Radosiński najprawdopodobniej krótko po tym incydencie ewakuował się z rodziną do Radomia, a później zapewne aż do Kijowa.

Jego syn Jerzy późniejszy uczeń „gimnazjum dla wygnańców” w Kijowie, służył w 24. Batalionie Radomskim, z którym przybył do Lwowa w grudniu 1918 r. Brał czynny udział w obronie tego miasta przed Ukraińcami. Zginął pod Skniłowem 11 I 1919 r. Spoczywa na Cmentarzu Obrońców Lwowa w kwaterze XVI, mogiła 1421.

Rafał Radosiński zmarł 28 VIII 1931 r. w Opatowie. Spoczywa na cmentarzu parafii św. Marcina biskupa w rodzinnym grobowcu, sektor 7 rząd 10 nr grobu 3.

Noworocznik radomski, kalendarz na rok zwyczajny 1893, Radom; dr Stefan Kotarski, Opatów w latach 1861-1864, Opatów 1935; Stanisław S. Nicieja, Cmentarz Obrońców Lwowa, Wrocław-Warszawa-Kraków 1990, s. 367; fotografia rodziny Radosińskich ze zbiorów Jana Słoniewskiego; materiały autora; http://www.anet.net.pl/AkademiaMorska/Biuletyn09_5.pdf; http://ahm.1944.pl/Zbigniew_Kuszewski; http://www.polskiecmentarze.com/opatow/grobonet/start.php?id=detale&idg=6143&inni=0

 Wojciech Zawadzki